longkanker

[noumoe]

Vandaag te horen gekregen; longkanker. Rechterlong, niet kleincellig, 3 cm, plaveiselcel carcinoom T1. Advies, als de tests uitwijzen dat mijn andere long voldoende capaciteit heeft, operatie ter verwijdering van de aangetaste long en klieren ( hoewel daar geen uitzaaingen ). Wie heeft daar ervaring mee, en wil die met mij delen? Ik ben een vrouw van 62 en zie heel erg tegen de operatie op. Hoe zal mijn leven daarna zijn? Ik wil geen wandelend wrak worden aan een zuurstof tankje. Ik rook. Zijn er andere oplossingen? Waar kan ik, welk ziekenhuis, het beste naar toe gaan? Wie is de beste arts op dit gebied? Zoveel vragen, help me alsjeblieft

[annaknoop]

wij zijn hier geen artsen,steunen doen wij u graag
hier zijn mensen die of kanker ebben of hebben gehad
en nu ''schoon'' zijn
maar ook mensen waarvan partner of ouder kanker hebben gehad
of er aan is overleden ,steunen doen ze u allemaal
mischien dat iemand u een tip kan geven
ik helaas niet maar wil wwel even via deze weg
heel veel sterkte wensen
en als je een luisterend oor nodig hebt
dan is er hier altijd wel iemand die luisterd
vergeet dat niet toi toi toi
''anna''

[noumoe]

Hartelijk dank voor uw reactie. Ja opgeven.... ik ben er na aan toe om dat te doen. Het leven is toch al niet zo leuk als ik dacht toen ik jong was. Ik heb heel fijne kinderen, heerlijke kleinkinderen, een man van bijna 80, die nog redelijk gezond is, maar ik heb altijd wat negatief in het leven gestaan. Ik zie eigenlijk het meeste op tegen die operatie, en wil die alleen ondergaan als er meer dan de statistische 40 % tegenover staat. Daarom zoek ik echt iemand die het al heeft gehad, die me kan vertellen wat er precies gebeurd en hoe je je erna voelt. Hoe is het leven met 1 long, die ook al niet meer (astma) 100 % is? Als het maar een half leven wordt, hoeft het voor mij niet meer. Ik heb zoveel vragen, en zoek de antwoorden.

[joan]

Allereerst heel veel sterkte toegewenst.
Het zou leuk zijn voor je familie als je er nog even bij bent en probeer er alles aan te doen om dat mogelijk te krijgen.
Positief zijn werkt ook mee hoor.
En met een long te leven kan toch ook zonder z'n zuurstoftank?
Maar probeer wel te stoppen met roken want dat gaat denk ik wat minder met een long.
Maar ik kan dat makkelijk zeggen stop met roken omdat ik niet rook dus probeer je niet de les te lezen hoor .
Maar doe er alles aan want er zijn veel mensen denk ik die van je houden.

Hou vol en maak de juiste beslissingen

Joan

[gerda]

Hallo,welkom op het forum.
Ik sluit me volledig aan bij anna,er zijn hier inderdaad geen artsen,maar steunen kunnen we elkaar als de beste.
Tuurlijk is zo'n operatie niet niks,en snap best dat u ertegenop ziet.
Mijn man heeft maag/slokdarmkanker en is palliatief,ook hij kreeg 40%kans dat de chemo zou aanslaan.
Wonder boven wonder is dit wel het geval,alhoewel genezing er niet meer inzit.
Hij is vijfenzestig,ik 37 en hebben een zoon van veertien,maar hij pakt wat hij pakken kan om toch te rekken.
Positieviteit,doet ook een hoop.
Ik kan u geen antwoord op uw vragen geven maar er is vast iemand die dat wel kan.
ik wil u heel veeel sterkte toewensen,voor de tijd die gaat aanbreken!!!!
Ga ervoor hoor!!!,u bent nog jong en het zal toch fijn zijn als u nog een tijd van uw gezin en kleinkinderen mag genieten.

groetjes gerda

[noumoe]

Allemaal bedankt voor het reageren, ik vind het fantastisch dat mensen die het zelf al zo moeilijk hebben, toch de moeite nemen om mij een reactie te sturen. Maar positief blijven, of in mijn geval, WORDEN, is erg moeilijk. En nee, helaas heb ik niemand met wie ik er over kan praten, ik wil mijn man en kinders er niet mee belasten. Ik denk dat ik de operatie NIET doe, en afwacht wat er gebeurd. Ik wil goed leven tot het niet meer gaat, en dan is het schluss. Dan is het mooi geweest.

[ievie]

Hoi!

Allereerst welkom op dit forum. Net zoals alle anderen al gezegd hebben; hier staat altijd wel iemand met een woordje voor je klaar.
Positief blijven/worden in zo'n moeilijke situatie als waar jij nu in zit, is moeilijk. Dat weet ik uit ervaring.
Een aantal jaar geleden heb ik diverse behandelingen ondergaan om de kanker die ik had (botkanker) te bestrijden. Dat is gelukt. De bijwerkingen/gevolgen zijn nu echter nog dagelijks merkbaar. Doordat ik botoperaties gehad heb, kan ik niet meer lopen. Ik loop al sinds vier jaar op krukken. En heb het eerste jaar na mn behandeling nauwelijks wat gekunt, omdat ik daar te weinig energie voor had. Toch heb ik destijds doorgezet, omdat ik wilde leven!

Dat is wat ik je mee wil geven. Ondanks dat ik door de kanker nu beperkingen heb, geniet ik er toch van. Het leven is voor mij nog altijd heel waardevol en ik ben blij dat ik er nog ben.

Geen behandeling aangaan is natuurlijk volledig je eigen keuze, bedenk alleen wel dat het een zware beslissing is die je neemt. Denk er goed over na en praat er vooral ook over met je gezin!

sterkte!

[Renée]

Hai Noumoe
Ik word een beetje triest van je verhaal. Het klinkt bijna alsof je "blij" bent dat dit je overkomt, omdat het je uit een leven helpt waar je blijkbaar niet blij mee bent. Maar je bent nog jong genoeg om er toch nog wat van te maken?? Je kansen klinken alsof ze heel goed zijn en ik denk dat er met één long ontzettend goed te leven valt.
Het is jammer dat je niet positief in het leven staat, maar er valt nog een hoop te leren hoor.
Het klinkt misschien raar, maar ik heb sinds mijn diagnose ontzéttend veel waardevols meegemaakt in mijn leven en heel veel gekregen om dankbaar voor te zijn. Tuurlijk is zo'n operatie zwaar maar ik denk heus niet dat je een kasplantje wordt.
Waarop probeer je dit niet aan te pakken als een mooie tweede kans en máák je er nog iets moois van? Ik ben 37 en krijg die kans níet meer... Toch zou ik voor mezelf maar zeker ook voor mijn nabestaanden alles ervoor over hebben om wel die tweede kans te krijgen.

Denk er inderdaad aan dat je je nabestaanden ontieglijk veel verdriet aandoet, en dat zij altijd zullen moeten leven met de vraag waarom je niets hebt gedaan tegen deze ziekte, of je vond dat er niets de moeite waard was om voor in leven te blijven (zíj dus ook niet... kun je je voorstellen hoe dat moet voelen)?

Heel veel sterkte, ik denk dat je het nu erg moeilijk hebt. Je kunt ook altijd via het ziekenhuis hulp krijgen he?

Renée

[gerda]

Hallo,ik wil me graag bij de twee dames aansluiten,ze hebben dit heel mooi omschreven.
Ze hebben gelijk,en hun praten als patienten uit ervaring,ik ben een naaste maar hun weten hoe het kan voelen.
De beslissing ligt bij jezelf,maar denk ook aan je naaste hoor!!!!!
heel veeel sterkte!!!

groetjes gerda

[fred b]

Beste Noumoe(?),
Allereerst veel sterkte, het heeft een paar dagen nodig om aan het idee te wennen dat je kanker hebt. Ik heb geen ervaringen met longkanker. Maar een goede kennis van ons heeft dit wel doorgemaakt 8 jaar geleden. De ene long is verwijderd, hij is bestraald en kan goed leven met één long. Hij doet het wat rustiger aan maar dat is niet erg. Het was een zware operatie maar houd moed!! Heel veel sterkte.............. en blijf op deze site kijken, we steunen elkaar en dat doet goed.
groet,
fred.

[annaknoop]

hallo noumoe,ik heb dit zo een beetje meegelezen
maar steunen dat doen we hier mekaar door en door
ik hoop dat je je toch bedenkt
en je laat opereren
het leven ook al is het een klein beetje
is zo mooi kijk eens naar buiten
naar kleine kinderen die spelen
het zonnetje dat schijnt
ja ik kan zo heel veel opnoemen
waar het voor verder te leven is
ik heb twee kleinkinderen een vriend en een dochter
daar vecht ik voor maar ook wat hierboven staat
het leven kan nog zo mooi zijn,en er nog zoveel te doen
in het leven nog
denk over alles nog eens goed na
ook al ga je voor jezelf verder
zelf dat is het nog waard!!!!
sterkte en toi toi toi
''anna''

[noumoe]

Allemaal heel hartelijk bedankt voor jullie reactie, het is echt erg lief dat jullie daar de tijd aan willen geven. Voorlopig heb ik as vrijdag en woensdag diverse testen om uit te zoeken of ik zonder 1 long kan leven en dan, de 22ste, heb ik een gesprek met de longarts, die mij gaat vertellen of ik zo'n operatie aankan. Het lijkt me verstandig om alles even in de wacht te zetten tot ik meer weet. Maar ik heb grote twijfels over een dergelijke operatie, ben er echt bang voor. Vooral voor het leven daarna. Maar ja misschien maak ik me zorgen om niks, en kan het helemaal niet. Dan zal ik van de mij resterende tijd echt wel het beste maken, voor mijn familie. Zij zijn gelukkig erg meelevend, respecteren het, welke keus ik ook zal maken, waren eerst erg overstuur dat ik misschien een operatie zou weigeren, maar kennen me goed genoeg om te weten dat ik niet over 1 nacht ijs ga, en zolang ik nog een menswaardig leven heb, bij hen zal willen blijven. Ik heb het er moeilijk mee, maar wil niet klagen, er zijn er altijd, zoals je hier ook leest, die het veel moeilijker hebben en dan schaam ik me weer dat ik zo moeilijk doe. De tijd zal het me leren, ik zal de uitslag ook weer hier zetten. Nogmaals bedankt, en sterkte allemaal.

[gerda]

heey,je hoeft je niet te schamen hoor,en klagen kan ook wel eens een opluchting zijn.
Merk in ieder geval dat je wel evt voor een operatie zal openstaan,als de testen allemaal goed verlopen.
Laat dat eerst maar over je heen komen,daarna kun je de beslissing nemen,wel of niet.
Het is al moeilijk genoeg toch,en het is maar goed dat je niet over een nacht ijs gaat,dat zou ook niet goed zijn.
Ik heb geen ervaring in mijn directe omgeving met longkanker,maar dat ook dit iets zwaars is merk ik wel uit jou verhalen en die van andere.
Het is logisch dat je bang bent hoor,een long te moeten missen is ook niet niks.
Tuurlijk is een menswaardig bestaan belangrijk,je gedachten gaan ook verder,en er komt een hoop op jezelf en je naasten af.
Bij mijn man die eigenlijk voor een buismaag operatie ging,Hij was toen 63,gooide uitzaaingen roet in het eten.
het kon niet meer,dus hebben ze hem weer dichtgemaakt.
Achteraf toen we de operatie op tv zagen is hij blij dat dat hem toch is bespaart,gewoonweg omdat de nieuwe slokdarm ieder half jaar moest worden opgerekt,en hij is bang voor die staven,raakt in paniek.
Toch vindt hij het knap voor een ieder die wel de operatie kon en heeft laten doen,maar is blij dat het hem is bespaart.
Tuurlijk,om te horen dat je niet meer kunt en zal genezen is ook niet leuk,maar hij geniet en dan genieten ik en onze zoon ook.
We zullen eruit halen en genieten van de tijd die ons nog is gegunt.
De opgegeven 16 maanden zijn in september een feit,maar hij gaat er overheen hoor!!!!!
En ondanks zijn 65ste nu ben ik reuze trots op mijn mannetje,hij blijft met beide benen op de grond,en gaat vreselijk positief ermee om.
Ik,ik vindt het best moeilijk maar hij sleurt je gewoon mee in zijn positieviteit,en daar ben ik dankbaar voor.
je bent moedig,en fijn dat ieder je keuze zal accepteren,ik en onze zoon hebben dat ook naar mijn man en zijn vader gezegt,we zullen de keuze die je maakt accepteren,en voor hem was het wat hijwilde horen.
Dit vindt ik als naaste en partner zelf heel belangrijk.
Fijn dat je ons op de hoogte houdt en als je een luisterend oor nodig hebt zijn we er ook voor jou.
heeel veeel sterkte

groetjes gerda

[ada]

lieve noumoe


je heb lieve kinderen en kleinkinderen en als is het goed lees, geniet je er heel veel van hun, dus er is wel degelijk iets om verder te gaan.
je heb je man ook nog ook al is hij tachtig, en hij zal ook niet zonder je kunnen, je mensen om je heen die heel veel van je houden, hoe positief wil je het dan nog hebben.
je schrijft dan je maar (pas) 62 jaar ben, er kan nog zoveel mooie dingen op je pad komen.
en op een long kan je leven hoor? en het hoeft niet met zuurstof, de kwaliteit van het leven is iets minder maar goed mee te leven.
zelf een enorme rookster zeg ik wel dat je moet stoppen met roken, want dat heb ik bij mijn vader ondekt, dat je het dan benauwder wordt.
zelf heel veel mee gemaakt en zelf heel veel verdriet omdat mijn beide ouders binnen een jaar door kanker zijn gestorven.
ik zelf zit in een diep dal, maar ik kruip er langzaam uit.
geloof me; er kan nog allemaal mooie dingen op je pad komen, die je misschien zal moeten missen als je kopje laat hangen.
vecht tegen de kanker en win en doet het niet alleen voor je gezin maar doet het ook voor jezelf.

dikke knuffel


ada

[noumoe]

Vanmorgen de eerste test gehad, met helaas voor mijn zware claustrofobie, een knijper op mijn neus en een bit met zuurstof in mijn mond. Maar alles ging goed. Nu as woensdag nog een andere, zwaardere test, en dan de 22ste terug bij de longarts, voor de uitslag. Ben erg benieuwd. Maar weet nog steeds niet of ik de operatie zal doen, als het resultaat is dat het kan. Ik moet er eerst meer van weten, anderen spreken die het al ondergaan hebben. Voorlopig wacht ik gewoon af, want het heeft geen zin me druk te maken over een operatie, die misschien niet eens kan doorgaan. We zullen wel zien. Allemaal nogmaals heel hartelijk bedankt voor de steunende woorden en lieve berichtjes. Een fijn weekend allemaal, ik laat weer van me horen binnekort.